Bugün bir arkadaşım ile beraber Martı Uçurtma Kulübü‘nden birinin tavsiye ettiği Küçükyalı Balıkçılar Kooperatifi yanına uçurtma uçurmaya gittik. İlk başlarda rüzgar her yönden bir gidip bir gelirken; ben Boa’mı kurana kadar, rüzgar istikrarlı bir şekilde, karadan denize doğru esen bir hal aldı. Arkadaşa güvenlik önlemlerini altını çize çize anlattıktan sonra ilk kalkış denememi yaptım. Zaman zaman uçurtma yeri öpse de veya ağaçlarla kucaklaşsa da çok iyi zaman geçirdik. Hatta bir kaç daire bile çizebildim. Ama hala rüzgar penceresini iyi kullanamıyorum malesef; uçurtmayı nereye yönlendirirsem yönlendiriyim uçurtmayı ben istediğim zaman değil kendi istediği zaman indirebiliyorum. Ayrıca iplerin eşit uzunlukta olmadığı kanısındayım (uçurtma ile beraber gelen ipleri kullanıyorum) Sıkılmadan, boyunlarımız ağrıyana, yüzümüz güneşten kuruyana kadar saatlerce bir indirip (düşürüp de denebilir 
) bir kaldırarak uçurtmamızı uçurduk. Rüzgarın hafiflemesi ve yine sık sık yön değiştirmesi ile beraber Boa’yı toplayıp beni bu hobiye sokan tek ipliyi çıkardık ve bir süre de onu uçurduk. Çok güzel bir gün geçirdik; hava bugünkü gibi olursa yarın da tekrarlamayı düşünüyoruz.
Bu arada beni en çok rahatsız eden konulardan biri etrafta gezen insanların uçurma alanın ortasında durup bön bön uçurtmaya bakmaları ve uyarılarımızı kulak ardı ediyor olmalarıydı ki hafta içi ve erken bir saat olması nedeni ile de çok insan yoktu. Kalabalık bir haftasonunu düşünmek bile istemiyorum.