Hepimizin hayatında olduğu gibi; ben de hayatımda beni çok yaralayan, çok inciten şeyler ile karşılaşıyorum. İnsan bi’ süre sonra bazı şeylere veya belli kişilerin davranışlarına alışıyor; ancak beni şu hayatta -en azından şimdilik- en çok üzen şey ise değer verdiğim birine yardım etmeye çalışmama rağmen, karşımdakinin yardımımı istememesi. Tabii bu onun en doğal haklarından biri; benim kimsenin hayatına “karışma” hakkım yok; onun yaptığı yanlışları benim önceden yapmış olmamın, tek amacımın ona -hiçbir karşılık beklemeden- yardım etmek olmasının hiçbir önemi yok. Eğer karşımdaki korların üstüne yatmak istiyorsa, benim havada uçan bir sinek kadar bile etkim olamaz. Bu durumla ilk kez karşılaşmam değil; evet, hepsinde çok incindim, çok üzüldüm ama bu son olayda biraz daha fazla… Hele ki ileride haklı çıkacağımı bilmenin acısı bambaşka, ve haklı çıktığım gün ise canım çok daha yanacak…
İnsanlara yardım etmeye çalışmanın en kötü yanlarından biri de, kimi patlamalara hazır olmanız gerektiğidir, ama hiçbir zaman hazır olamazsınız. Karşınızdakine yardım etmek için “guard”ınızı veya maskenizi indirirsiniz ve bu patlama da sizi tam da en zayıf anınızda vurur hep. Amacınızın sadece yardım etmek olduğunun hiçbir önemi yoktur; çünkü siz arı kovanına çomak sokmuşsunuzdur… Karşınızdakinin görmek istemediği şeyleri gözüne sokarsınız, yok saydığı gerçekleri yüzüne vurursunuz, umidini bağladığı şeylerin aslında yalan ve boş şeyler olduğunu görmesini sağlarsınız. Ve işte bunları yaptığınız için siz “suçlu”sunuzdur; doğru söyleyenleri, gerçekleri söyleyenleri hiç kimse sevmez.
Ama “beni öldürmeyen şey, beni daha güçlü kılar” diye bir söz vardır, bu son derece doğru ama aldığınız her darbe ile içinizden bir şey kopar gider, insanlara olan güvenin, sevginin yerini korku ve öfke alır; tam da kaçınmamız gereken iki duygu. Korku, geleceğin getireceği heyacanları yaşamamızı engellediği için; öfke, olmasını istemediğimiz şeyleri yapmamıza neden olacağı için…
Ben elbet bi’ kaç güne kadar eski halime döneceğim; yardımımı isteyen kişilerden yardımımı esirgemeyeceğim; beni inciten kişi ile de eskisi gibi olacağım ama onun halini her görüşümde içim acıyacak…